Włosy, które wypadną podczas chemioterapii już mi nie odrosną.
Mit. 
Chemioterapia może powodować wypadanie włosów. Główną tego przyczyną są niektóre leki (cytostatyki) a także wielkość dawki oraz czas trwania terapii. Jednak po zakończeniu terapii włosy odrastają. Osobom w trakcie chemioterapii zaleca się ścięcie włosów na krótko, ew. zapatrzenie się w perukę, by z jednej strony przyzwyczaić się do zmiany wyglądu, z drugiej zapobiec stanom depresyjnym z powodu zmian. 


Im więcej witamin, tym szybciej wyzdrowieje
Mit.
Często wydaje się, że spożywanie dodatkowych substancji nie może zaszkodzić, tymczasem wiele substancji np. niektóre witaminy, stosowane w nadmiarze są bardzo szkodliwe. Osoby chore a także ich bliscy, bardzo często postrzegają leczenie medyczne, jako mało skuteczne i toksyczne, dlatego bardzo ważna jest w tym przypadku rozmowa z lekarzem/psychologiem, który powinien w sposób zrozumiały i taktowany wytłumaczyć, na czym polega terapia, jakie są rokowania, jaka jest skuteczność i działania niepożądane leczenia. Chory ma prawo do rzetelnej wiedzy.  
W trakcie chemioterapii należy też ostrożnie przyjmować wszelkie suplementy diety (chyba, że zalecenie lekarzy jest inne), gdyż mogą one wchodzić w interakcję z innymi lekami czy nasilać inne niepożądane objawy np. ze strony układu pokarmowego. Chemioterapia trwa zazwyczaj do kilku miesięcy i nie jest to okres, w którym może dojść do poważnych zaburzeń z powodu niedoboru mikro czy makroelementów.


Nudności i wymioty to nieodłączna część chemioterapii 
Mit. 
Występowanie, a także czas trwania i nasilenie nudności oraz wymiotów, jest zależne od przyjętego schematu leczenia, a także od indywidualnej tolerancji chorego. Na szczęście istnieje dużo metod łagodzących te nieprzyjemne objawy. Na ten aspekt chemioterapii znaczący wpływ ma psychologia. Czasami wystarczy odwrócić uwagę osoby chorej, zająć ją rozmową lub puścić relaksującą muzykę, by dolegliwości ustąpiły. 


Chemioterapia spowoduje obniżenie mojej odporności. 
Fakt. 
Niestety, niektóre cytostatyki wykorzystywane w chemioterapii mogą powodować obniżenie odporności organizmu. Mogą mieć np. hamujący wpływ na szpik kostny a tym samym może dochodzić do zmniejszenia produkcji krwinek białych, które są odpowiedzialne za naszą odporność. Zmniejszona odporność to większa podatność na różnego rodzaju infekcje (np. układu oddechowego, moczowego). W przypadku infekcji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, gdyż uogólniony proces zakaźny może utrudniać skuteczność chemioterapii. Niekorzystny wpływ chemioterapii na szpik kostny jest też powodem, dla którego metodę tą stosuje się cyklach kilkutygodniowych – daje się czas by organizm mógł się skutecznie zregenerować. 

 

Skutki niepożądane chemioterapii mogą trwać do końca życia. 
Fakt. 
Niestety niektóre leki mogą powodować skutki uboczne utrzymujące się nawet długi czas po leczeniu. Do takich działań należy zaliczyć uszkodzenie serca po lekach z grupy antracyklin, uszkodzenie układu nerwowego, występujące pod postacią zaburzeń ruchu lub czucia. Ciężkim, nieodwracalnym powikłaniem jest też uszkodzenie nerek (cisplatyna) oraz zwłóknienie płuc (bleomycyna). Mogą wystąpić zaburzenia czucia, bóle kończyn drętwienie palców. Niestety metody, które mogą pomóc w łagodzeniu tych dolegliwości mają ograniczoną skuteczność.


Należy chronić dzieci przed kontaktem z osobą w trakcie chemioterapii 
Mit. 
Nie ma żadnych przeciwskazań do kontaktów pacjenta z małymi dziećmi. Osoba chora nie „emituje” na zewnątrz żadnego zagrożenia. Jeśli już mówimy o jakimkolwiek zagrożeniu, to może ono wystąpić, ale w drugą stronę – dziecko może być źródłem zakażenia np. wirusami dla osoby chorej, co może niekorzystnie wpłynąć na i tak osłabiony już układ immunologiczny, ale takie sytuacje zdarzają się rzadko. W przypadku dziecka zdrowego takiego zagrożenia nie ma. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na aspekt psychologiczny. Ograniczenie kontaktu z dzieckiem czy wnukiem może wpłynąć niekorzystnie na stan psychiczny chorego. Nie zabraniajmy, więc osobom chorym kontaktu z najmłodszymi członkami rodziny. 


Przyjmując chemioterapię, lepiej unikać egzotycznych podróży. 
Fakt. 
Ograniczenia do dalekich, egzotycznych regionów wynikają przede wszystkim z możliwości poradzenia sobie w sytuacji odmiennego systemu ochrony zdrowia a także wykupionego ubezpieczenia. W różnych krajach, stosuje się różne metody leczenia i może się okazać, że akurat naszej metody tam nie ma albo jest na tyle droga, że nasze ubezpieczenie jej nie pokryje. Oczywiście nie ma przeciwskazań do latania samolotem czy podróżowania innymi środkami lokomocji, ale wszelkie podróże powinny uwzględnić nasz aktualny stan zdrowia. Wyjazd w odległy zakątek świata powinien być zawsze skonsultowany z naszym lekarzem prowadzącym. 

 

Podczas chemioterapii nie wolno się opalać. 
Częściowo prawda. 
Nadmierne opalanie może być szkodliwe nie tylko dla osoby chorej, ale także zdrowej, dlatego też zawsze należy zachowywać zasady bezpiecznego opalania i stosować skuteczne filtry. W przypadku osób w czasie chemioterapii niektóre leki mogą stwarzać dodatkowe ryzyko wystąpienia reakcji skórnej. Oczywiście należy zachować rozsądek i nie unikać w ogóle słońca, tylko zachować umiar w nasłonecznianiu i nie dopuszczać do oparzeń słonecznych. 

 

W czasie chemioterapii nie wolno pić alkoholu. 
Prawda. 
Nadmiernego spożycia alkoholu należy unikać, nie tylko w czasie chemioterapii, ale także w innych okresach naszego życia, gdyż jest to jeden z czynników zwiększających ryzyko wystąpienia nowotworów a także innych chorób. Okazjonalne spożywanie alkoholu jest jednak możliwe. 


W czasie chemioterapii bezwzględnie nie można pracować
Mit.
Podczas leczenia może zdarzyć się, że chory nie jest w stanie wykonywać czynności, które normalnie nie sprawiały kłopotów. Warto ograniczyć niepotrzebne działania i poprosić rodzinę oraz przyjaciół o pomoc w codziennych czynnościach (zakupy, sprzątanie). Nie należy jednak "za wszelką cenę" zwalczać braku sił, warto odpoczywać. W przypadku kontynuacji pracy zawodowej, trzeba rozważyć ograniczenie godzin pracy w okresie podawania leków. Przy trudnościach w zasypianiu, pomocny może okazać się kontakt z lekarzem/psychologiem. Jeśli jednak pacjent czuje się na siłach i chce wrócić do pracy zawodowej należy mu to umożliwić. Oczywiście pacjent musi zdawać sobie sprawę, że nie może przeciążać swojego organizmu, gdyż chemioterapia jest leczeniem, które bardzo obciążą organizm. Pomimo dobrej tolerancji na leczenie pacjent musi pamiętać, aby odpoczywać jak najwięcej, gdyż organizm powinien się regenerować w trakcie chemioterapii